Proclama, y razón de vida...

 

       

2025 08 05_DEIA eta DdNNav_Madarikatuak!

______ Madarikatuak!

Oraindik gogoan dut pandemiaren lehen egun haietako harridura: birus ezezagun batek munduko osasun krisi bat sortzen zuen, egun batetik bestera gure bizitza erosoa leherraraziz. Denbora luzez etxean giltzapetuta izan ginen, ez aurretik histeria kolektibo-gertakizun batzuk sufritu gabe, oinarrizko artikuluen horniduraz gabetze hipotetiko baten aurrean. Izan ere, milaka burugabe aritu ziren komuneko paperaren kilometroak erosten, botilaratutako uraren tonak eta trailer baten tamainako erosketa-gurdiak bultzatzen, mota guztietako elikagaiez gainezka. Gogoan dut, halaber, Madrilen lan egiten zuen lagun mediku batek -lehen alarma-unetik mobilizaturik, baliabide material eta pertsonal nahikorik gabe, egunero ehunka eta ehunka pertsona ospitaleratuta eta gero eta kutsatze eta hildako gehiago zituela- nola esaten zidan egoera hura gerra-larrialdia ez bazen antza handia euki behar zuela. Arauak, musukoak eta gomendioak iritsi ziren gero, azkenik, txertaketa-kanpaina eta beratatik jarion normaltasun berri deiturikoa. Asko pentsatu dut horretaz azken egun hauetan, Gazako irudiak nire erretinan sutan grabatuta, amorru eutsiezin batek jota. Horrek, agian, objektiboa izatea eragozten dit, bost axola, erabateko eta berariaz subjektiboa izatea izan nahi dudana delako. Izan ere, esaidazue, gazatarrek zer espero dezaketeen setio iraunkor baten pean egonda, armadak nahierara bonbardatzen dituen iheslarien esparruetan konfinatuta edo animaliak bezala eramanak laguntza humanitarioa jasotzeko mugatutako eremuetara, benetako giza hiltegi bihurtu direnak?

Gazatiarrek ez dute koronabirusaz jakingo baina bai edateko ur infektatuaz edo ibuprofenoaz anestesiaren ordez, metraila atera, zauriak josi edo muinoiak kauterizatzen dizkieten bitartean. Ez dute txerto miragarririk behar ere, gosea "birus" hilgarria delako, heriotza geldoa eta isila, agonia luze baten ondoren. Gazan bonbek ez dute etenik, frankotiratzaileek diana egiten jarraitzen dute eta orain, gosete erailgarria, normaltasuna… Madarikatuak!

LUR, 11 urte... 🧡🧡🧡

Repetimos...

Se dice de él que no corre, vuela. Y así es, el tiempo pasa en un suspiro, un parpadeo. Pero ya corra, vuele, pase o suspire, ese tiempo que somos permanece, nos hace. Como el amor...

11 años...
Tiempo detenido

Lur...  

  

2025 07 29_DEIA, DdNN eta NdG_ERTZAINTZA 🟢⭕🔴

________ Ertzaintza

Aitortu behar dut ez nuela espero udaran zehar gertatzen ari diren Ertzaintzaren aurkako indarkeriazko gertakarien kateatze hau, Hernani, Beasain, Ordizia, Azpeitia, Gasteiz... Orain arteko punturik gorena, Erakundeari berari eta Segurtasun Sailburu Bingen Zubiriari egindako mehatxuak, heriotza-mehatxuak. Egiletza ezagutzen ez dela esan liteke, baina ebidentziak tematiak dira eta ondo ezaguna dugun patroi bat dagoela adierazi dute: batzuek jardun egiten dute, besteek zabaltzen dute eta guztien nagusiek, beso politikoa, Ertzaintzaren eta Udaltzaingoaren edozein jarduketa probokaziotzat jo eginez, gogoa berotzen diete. Betikoak, betiko martxan: Ertzaintza disparaderoan birkokatzen ari dira kriminaltzat salatuz. Ba, duela urtebete pasatxo, norbaitek "Ertzaintzaren jatorrizko espirituaren" defendatzaile sutsua bere burua adierazi zuen publikoki, honako hau adieraziz (sic) "Polizia-kidego hori berreskuratu behar dugu eta duela 40 urte nahi genuen lekura eraman: polizia demokratikoa, euskalduna eta herri honen zerbitzura". Hara! Ba 15 ertzain eraildako eta ehunka larri zauritu izan dira, jazarrita, bizitza hautsia, 'zipaioa, entzun, pim-pam-pum' lelo euskaldun peto-petoaren erritmoaz. Eta nola ez, lehen aipatutako norbait hori, Sortuko lider berritsu Otegi jauna, hamarkadetan zehar gorra, itsu eta mutu. Laburbilduz: koldarra beti, orduan eta gaur.

Herri honen alaba naizen aldetik, polemika erraz inolako asmorik urrun, Ertzaintzaren historia, zena eta duintasuna, baita egiten duen egundoko lana, zuzen eta konplexurik gabe aldarrikatzen ditut berriro, gaur berriz ere zera azpimarratuz: plaka bakoitzaren atzean baloratze, errespetatze eta errekonozitze merezi duen gizarte honen zerbitzurako istorio bat dago. Ertzaintzak, gure Polizia, demokratikoa eta euskalduna, askatasunaren alde eta faxismo intolerantearen zantzu guztien aurka borrokatzeko konpromisoa mantentzen jarraitzen du, zeinahi delarik ere haren siglak edo banderaren kolorea. Duela 40 urte bezalaxe. Esana dago.

2025 07 22_DEIA, DdNN eta NdG_ Zerura tu egitearen arriskuak

 

________ Zerura tu egiteraren arriskuak

Lehen karkaxa: PPk urteak eta urteak daramatza bere izena epaitegietatik arrastaka eramaten, zentzurik zabalenean ustelkeriagatik auzipetutako alderdiko goi-kargudun ugarirekin, dozena bat ministro inputatuak, kondenatuak eta batzuk espetxeratuak barne. Bolada onean jarraitzen du, ospe handiko figura politikoen aurka hainbat prozedura irekia mantenduz. Adibidez, sekretu eta instrukzioaren beloa altxaturik, Cristobal Montoro kasua. Nor orain, Feijoorentzat behintzat, ezezagun erabatekoa izatea dirudien. Zeren eta, PP 'inpoluto' baten lider gisa bere buruari tronuratzerakoan, Aznar eta Rajoy presidente ohiak argazki nagusirako aukeratu zituen Feijook, zintzotasun politikoaz aritzeko luxua haien buruari ahalbidetuz biok, Montoro beren Gobernuetako Finantza Ministro izanez, hau jeta… Baja eman berria, PPrekin inolako zerikusirik omen ez duena, 'zuk aipatzen didazun jaun hori' bihurturik hainbat hamarkadatan militantzia aktiboa eta publikoa izan arren... Itxaron, zer gogorarazten dit honek?

Bigarrena: PSOEk -armairu judizialetik Montororen irteerarekin pozik- bere baitatik arreta mediatikoaren gunea desbideratu nahi du horrekin, gobernu eta alderdi gisa duen egonkortasun ahuletik, haien ageriko kontraesanetatik eta nahasmen maniobretatik aldentzea. Alferrikako saioa. Ea ba, PSOEko jaun-andreok, Maria Jesús Montero presidenteordeak berak bemol santuak ere ez dituela Cerdan izena ahoskatzeko ere!, "zuk aipatzen didazun jaun hori" ere bihurtua, zeina, hainbat hamarkadatan alderdi militantzia izan arren, baja hartu eta, hara! dagoeneko PSOErekin inongo zerikusirik ez duena ere.

Sanchez minduta agertu zen publikoki, negarraren ertzean; orain, auto-ahaldundurik, berriz ere aldarrikatzen du bere burua lider ukaezina dela, baina nortzuena, zertarako? Feijoo euforikoa beste batek ordezkatu du, isila, mikrofonoetatik urrundua, pinganiloaren jarraibideen zain, agian? Esaidazue, etika eta egiari errespetua begira, zertan bereizten dira?

Moraleja: tu egiten dugu ahotik, ahotik hiltzen da arraina.