Elena Etxegoyen Gaztelumendi

domingo, 3 de abril de 2022

Hoy no soy sino este corazón agradecido... 🖤🤍❤️💚

Hoy no soy sino este corazón agradecido, por tanto...

Por tanto...

🖤🤍❤️💚

Edozertarako

Edonon

Edonoiz

Haien sustraiak, gure hegalak

Maite zaituztet!!!

🖤🤍❤️💚

viernes, 1 de abril de 2022

Prest gaude 🖤🤍❤️

🖤🤍❤️

martes, 15 de marzo de 2022

Artikuluak_DEIA_'Va, pensiero'_Mia Patria...

_________ Gaur bi urte eta egun bat bete dira lehen alarma-estatua dekretatu zenetik Covid-19 delakoaren osasun-krisiaren ondorioz, gure historia hurbilean aurrekaririk ez duena: egun batetik hurrengora Gobernuak agindutako derrigorrezko konfinamenduak sartu gintuen etxean, pentsaezina, nork imajinatuko zukeen… Ordurarte ezezaguna zen birus batek mundua hankaz gora jarri zuen, pandemia bat, milaka eta milaka hildako, beldurraren eta harriduraren olatuak eta erantzunik gabeko galdera asko eraginez. Bi urte geroago, egindako ahalegin guztien eta txertaketaren esker koronabirus-krisia kontrolpean dagoela sinistu nahi dugu, ikusiko. Dena den, ‘normaltasun’ deritzonera itzulera ez da oraindik iritsi, ez da gertu dagoenik ere. Bi urte luzez osasun-alerta jasan ondoren, jarduera ekonomikoa ia-ia geldiarazita eta oraindik tentsioan eta konponbideen zain dagoen gizartearekin, hau berez nahikoa ez bada, mundiala izateko gutxi falta zaion gerra baten atarian gaude orain. Ezinbestean okerrera egiten ari den egoerak -15 egunetan soilik milioika errefuxiatu-desplazatu eta ehunka hildako izan dira- baikortasunari edo itxaropenari tarte handirik ez digu eskeintzen.

Horregatik, nahastuta sentitzen naizela aitortzen dizuet, ea egun hauetan ikusitakoak eragin eta sentiarazi nauen kontraesana azaltzen lortzen dudan... Egunero, etengabe, iristen diren Ukrainako gerraren izugarrikeriaren irudien aurrean ezinezkoa da mina, amorrua eta ezintasuna ez sentitzea. Ba, errudun sentiarazteraino astindu nauena beste irudi oso desberdin bat izan da. Zera, Herman Makarenko maisu famatuaren zuzendaritzapean Kieveko Orkestra Sinfonikoko musikariez ari naiz bakearen aldeko kontzertua eskainiz Maidan Plaza enblematikoan, orain barrikadaz inguratuta. Edota Odessako Operako musikariek eta kantariek Verdiren Nabucco-ko ‘Va, pensiero' ospetsua kalean abestuz, gaur ere aberri-duintasunaren aldeko ereserki bihurtua: Mia Patria/si bella e perduta! Musikaren eskutik, askatasuna. Garaipena akaso.

Malkoetaraino hunkituta.

Oh, mia Patria, si bella e perduta...

martes, 8 de marzo de 2022

Artikuluak_DEIA_Emakume Abertzale Batza_Izan zirelako, gara 💜💜💜

________________ EMAKUME ABERTZALE BATZA

Berdintasuna erakunde politiko demokratiko ororen eskuliburuetan onartua dagoen funtsezko balioa bada ere, argi gorri batzuk piztuta mantentzen dituzten nabaritasun asko daude oraindik. XXI. mende zoro hau erraz jartzen ari ez den arren, emakumeen eta gizonen arteko erabateko berdintasuna, gizarte duinagoa, bidezkoagoa eta prestuagoa eraikitzeko atzera bueltarik ez duen oinarrizko printzipioa da. Hori bai, hesi batzuk gainditu behar dira ere, burdinazkoak zein kristalezkoak, bai arlo pertsonalean bai, bereziki, politikagintzan: eskubide sozialak eskuratzea bada kontua, konpromiso politikoa oso tresna indartsua da.

Aurten Emakume Abertzale Batza erakundearen jaiotzaren mendeurrena betetzen da. EAJ-alderdiaren baitan sortu zen 1922ean, Irlandan jada zegoen Cumann na mBan izeneko mugimenduan oinarrituta. Hurrengo urtean, Primo de Riveraren diktadurarekin, legez kanpo utzi zuten jada beste hainbat erakunde abertzalearekin batera. 1931ean, II. Errepublikaren etorrerarekin, klandestinoa izateari utzi zion bere onarpen publikoa inplosionatuz: kideen kopurua handitzen joan zen gogoz eta jarduera politikoa ere bai. Gerra zibila iritsi zen eta harekin batera jazarpena, torturak, kartzela, hilak... Segidan, gerraostea eta azkenik erbestea. Baldintza latz horietan, EABko emakumeek justizia sozialeko konpromiso abertzale eta humanista mantendu ez ezik, indartu ere egin zuten: emakumeren eta haurren hezkuntza sustatu zuten baita euskara bultzatu eta babestu; gaixoen, behartsuen eta presoen aldeko laguntza-jarduerak ekin zituzten; mitin askotan parte hartu zuten -haien hitzaldiak, ahaztezinak- baita Eusko Jaurlaritzaren informazio-sareetan; kazetari eta kronistak izan ziren ere… EAJren nortasuna ohoratuz edonon, beti JELpean.

Amona Balek zioen: Egindako bideak ez du kalterik egiten. Behatu eta ikasi, bihotzaren aginduari jarraitu gero. Beraz, EABren mendeurrenean, aurtengo Emakumeen Nazioarteko Egunean, nere eskerronik hunkigarriena haiei guztiei adierazi nahi diet.

Izan zirelako, gara.

_______________________________________________________