



Cantos rodados y letras afiladas, recuerdos, guiños literarios, inquietudes... La vida, mis cosas y yo.






-U200509606086ZCE-U200509606086a2C-1374x916@Diario%20Vasco.jpg)


-U200509606086RJD-U200509606086deG-1374x649@Diario%20Vasco.jpg)
Honako gai bati heltzea, hain gertutik ukitzen
gaituenean, zeregin zaila da beti. Era guztietako sentimenduak nahasten dira,
azken finean gizakiak gara eta sentitzen duguna propioa eta besterenezina zaigu.
Baina ziurtasun objektiboak eta ukaezinak ere badaude, noski. Hainbesteraino
non, uneren batean, denok ikus baitezakegu geure burua islatuta beraietan,
bizitzea ere hauxe baita: gainditu beharreko oztopoen eraginpean egotea,
zorigaitza edota halabeharra bera ere bai, geldiaraztea, arnasa hartzea eta
aurrera jarraitzea. Nioena ba… Joan den astean, Martin menditikan buelta bat
ematera atera zen, ohi bezala. Bera bezalako tipo zuhur eta metodikoa,
kirolaria eta toki ezagutzen zuena, hiru egunez desagertuta egon zen. Hiru egun
izugarri gogor familia- eta lagunerentzat baina, aldi berean,
bilaketa-operatiboa abian jarri zen lehen minututik, elkartasun eta
eskuzabaltasun handiko alardea izan da ere, erabatekoa. Alde batetik,
Ertzaintzak mobilizatutako era guztietako baliabideak -Larrialdietarako eta Herritarren
Babeserako Zerbitzuak, Zaintza eta Erreskate Unitatea, Txakurren Unitateko eta Droneen
Unitateko kideak eta, in situ, ez dakit nik zenbat ertzain-, Babes Zibila,
Gurutze Gorria -Itsasoko Saila ere-, DYA, Euskadiko Salbamendu Txakurren
Taldea, Suhiltzaileak eta abar. Eta bestetik, Jaizkibelen dagoeneko martxan
zeuden bilaketa operatiboekin bat egin zuten ezin konta ahala boluntarioak. Hau
da, senideak, koadrilakoak, gertukoak, lagunen lagunak… baita ere, gu arteko inor
ezagutu gabe, larrialdi zerbitzuek zabaldu zuten deiari erantzunez bertara
hurbildu ziren guztiak. Martin tipo xarmangarria, jatorra eta bihotz erraldoi
batekoa zen. Jaizkibelen, azken egunotan, eskuzabaltasun eta xamurtasun handiz,
deus jaso espero gabe, lagundu, babestu eta zaindu gaituzten profesional eta
boluntario guztiei esker, gogor taupadaka sentitu dugun bihotz bera, hain
zuzen...
Lerro xume eta hunkitu hauen bidez eskeinitakoak izan ezik, hitzarik ez. Tira, hitz bat besterik ez akaso: Milesker.
.jpg)
.jpg)


_________ Mendebaldeko Sahara, berriro ere.
Txikikeria bat besterik ez badirudi ere, Mendebaldeko Saharako gatazka deiturikoan batzu- eta besteren jokabidea nabarmen erakusteko balio dezake, ea ba… Sahararren interes legitimoak, giza eskubideak, eskubide zibilak eta politikoak zapaltzen dituztenak ez dira disimulatzen gehiegi ahalegintzen, berdin dio Marokoko satraparen aliatu zaharrak edo mahaira gonbidatu berriak izatea, guztiek ere iritzi publikoa deritzonaren memoria txarraren komodina dute, beti haien alde jokatzen duena. Ziur nago Pedro Sanchezek -baita erregimen ustel eta antidemokratiko hori zurituz belarrira hitz egiten diotenek ere- hola pentsatzen zuela iaz Saharari buruzko Espainiaren ohiko jarrera politikoari 180ºko bira ematea erabaki zuenean, hau da, Marokok militarki eta indarrez okupatutako saharar lurraldearen subiranotasuna modu inplizituan aitortzea. Eta, zergatik ez, ziur aski ez bazion inolako higadurarik eragingo, ez Gobernu gisa, ez etortzeko ziren hauteskundeetan? Memoria txarrari, iritzi publikoari eta abarri buruz nioena… Eztabaida interesgarria sor lezake horrek baina gaur ez da eguna. Gaurko kontua Espainiako presidentea eta Gobernua berriro lotsaren ispiluaren aurrean jartzea da: Joan den larunbatean, Ines Miranda eta Lola Travieso abokatuak Mendebaldeko Saharatik kanporatu zituzten Marokoko militarrek. Espainiako Abokatutzaren Kontseilu Nagusiak komisionatutakoak Sahara okupatuan giza eskubideen egoera behatzeko misio bat betetzeko, legez kanpo atxikiturik egon ziren aireportuan, El Aiunera sartu ahal dezatela indarrez galeraziz. Ez da lehenengo aldiz izan, ez da ere azkenik izango, zoritxarrez.
Marokoko agintariek sistematikoki urratzen
dituzte giza eskubideak eta askatasun publikoak, inpunitate osoz jarduteko aukera
ematen dietenen urrezko laguntzarekin. Holako jarreraren konplize izateak,
eskrupulurik gabeko satrapa doilor baten etengabeko xantaiaren menpe egoteak,
Espainiako nazioarteko irudiari zein estatusari inolako mesederik egiten ez du.
Beraz, qui prodest? Norbaitek al daki? _________________________________________________
