sábado, 12 de febrero de 2022

'Choeur des Colibris'_Saint Jean de Luz_Maurice Ravel_

                               'La musique peut tout entreprendre, tout oser et tout peindre, 
                                                           pourvu qu' elle charme et reste toujours de la musique.'

                                                                                                                       -Maurice Ravel-

 
 


Hau politta... 
Saint Jean de Luz
Donibane Lohitzun
Choeur des Colibris 

❤️❤️❤️

domingo, 6 de febrero de 2022

Atta_June_Lur_ 💗💗💗

Su madre lo mismo me mata por compartir la foto pero cómo no hacerlo, que estos días tengo a su attona, al aita, clavado en el corazón, su sonrisa y la mirada de gato etxegoyen. Y me digo cuando la miro, cuando miro a Lur, que mi viejo sería tan pero tan feliz...

Fue llegar June y sentir que todo, digo lo que fuera que le hubiera tocado vivir -esa generación suya, críos apenas cuando estalló la guerra, no lo tuvo fácil- había merecido la pena. Digo que si la felicidad se puede ver o tocar bastaba con mirar cómo la miraba.






Cuando llegó Romantxo el camino estaba hecho y además él, attona viejo, ya se sabía de vuelta. Por eso echó el resto con el que sabía sería su único nieto, porque sentía que por mucho que viviera, lo que fuera, le iba a saber a muy poco. Y así fue. Aunque en sólo diez años, apenas nada, attona y nieto construyeron juntos algo tan suyo que, todavía hoy, permanece. Y me maravilla... se parecen tanto además, cada vez más... la vida perra y generosa al mismo tiempo...


Pero a lo que iba... Al aita le encantaban los txikis: hablaba con los bebés, un decir, lo mismo que con los enanos que recién empezaban a andar o comiéndose el mundo, pero igual de frágiles, se montaban en su primera bici, le gustaban todos y con todos sabía disfrutar. Y no, no lo decía tan abiertamente como la ama -a ella le gustaban los muttikos por encima de todo- pero yo sé que las niñas eran su debilidad. O, si no, June, su niña de ojos color uva, hizo, para qué disimular, que así fuera. Ha pasado una vida, incluso varias... Y ahora soy yo quien se ve mirando.
Miro a Lur, tan sensible y risueña como es, tan suave, tan bonita... Y pienso, lo sé, qué feliz sería el aita sólo con verla.

Quiero creer que, de algún modo, lo hace, nos mira, nos ve, nos cuida... el amor, siempre...




Beira atta, gure Lurtxo, zein politta den...

Maite zaitugu, denok...

❤❤❤
❤❤❤

martes, 25 de enero de 2022

Artikuluak_Iritzia_DEIA_DdeNN_C.D. Bidasoa 💛💛💙

 




C.D. BIDASOA ___________________________________

Irungo C.D. Bidasoa 1962ean jaioa zen. 6 hamarkada hauetan Europako ekipo handienekin lehiatu da eta garaikurrik nagusienak eskuratu ditu. Nazioarteko kirol-esparruan egindako primerako ibilbideagatik, baita bertako eskubaloia sustatzeko mantendutako konpromezuagatik ere, kirol-erreferente ukaezin bihurtu da Irunen zein Euskadin eta euskal kirolean ere. 1987ean lehen Liga irabazi zuen eta 1991eanErrekopako finalera iritsi zen. Handik gutxira, 1995ean, historia eginez, Europako Kopa irabazi zuen. Irungo udaletxeko balkoian, entregatutako hiri baten aurrean zeuden Bidasoa taldeko guziak, ekipoa, teknikariak, ene lagun maitea Beñardo Garcia garaiko presidentea… zelako poza, hunkitasuna eta harrotasuna! Ahaztezina. Ba lortutako garaipenak eta aintzatespen orokorra garrantzitsuak izan badira, asko izan bait diren une zailetan ere, kluba kementzeko klubak berak barnetik egindako apustua garrantzitsuagoa izan da. Eta hona hemen berriro, lortutako fruituak eta emaitzak: Sacyr ASOBAL Ligako egungo txapeldunordea C.D. Bidasoa da, bi aldiz lortu baitu azken hiru urteetan, eta hirugarren denboraldiz jarraian Europako txapelketa jokatzen ari da ere, ez dira txantxetako aipamenik. Egindako bere bi apustu erabakigarrienetakoak errealitate dira jada: alde batetik, harrobiaren aldeko berreskuratutako konpromezu nabarmena eta, bestetik, emakumezkoen kirol-partaidatzearen ofizialtasuna, kadete eta gazte mailako taldeekin, momentuz. Bere nortasuna indartuz, Irungo gizartearekin konplizitatea berpiztu du gaurko C.D. Bidasoak.

Hurrengo igandean, urtarrilaren 30a, Bilboko Arriaga Antzokian unerik zirraragarrietenako bat biziko du 2021ko Sabino Arana Fundazioak emandako sarienetako bat jasotzen. Bidasoa familia handiaren izenean, hor egongo da egungo presidentea, Gurutz Aginagalde, klubaren baloreei -adorea, irauntza eta diskrezioa- bai egokitzen dituen tipo zintzoa.

Tira, bere 60. urteurrena ospatzeko primerako ekitaldearekin hasiko du C.D. Bidasoak, merezita… Gora Bidasoa! Gora Irun!

💛💛💙














































martes, 18 de enero de 2022

Artikuluak_Iritzia_DEIA eta DdNN_Barkamenak ✍✍✍



Barkamenak

_________  Barkamena eskatzea, faltsutzaile gehien dauden giza jokabidea dela diote, auskalo… Baina, era berean, aitortu behar dugu ere gero eta jende gehiago nahita engainatzen uzten daudenaren ondorioa dela, ezer esan eta egin gabe, holako tranpatiak eta faltsukeriak eroso onartzen dituztenak jokaera berberaren zabaltzaileak bai direlako. Bestalde, bi pertsona berdinak ez dauden bezalaxe ez dago barkamenik bakarra ere: barkamen zintzoak daude, beste batzuk, ostera, irainera arte faltsuak dira; badira berandu edo garaiz kanpo iristen diren barkamenak baita hobe inoiz iritsi izango ez zirenak ere; badaude ustekabeko barkamenak, formalak, onurarik ezak, baita hesi guztiak hausteko edo lehenengo hitzatik bihotza izozteko gai, aringarri edo mina izugarri sortarazi kapazak ere; tira, nork bere opilari ikatza, noizbait denok pekatari izan arren, batzuk bai bekatuzale peto-petoak direla, kategoria… Erretorika hutsa diren azalpenez diot, inork sinisten ez dituen hitzez baina, de facto, ontzat ematen direnaz: barregarria eta lotsagarria erdi bana izan arren, Juan Carlos borboitarrak botatako barkamen famatuak -asko sentitzen dut, oker nengoen, ez da berriro gertatuko- eskola sortu du; hor dago ere, benetako damua egon ala ez, akusatuak biktimari eskeintzen duen barkamena edo legeak eskeintzen dion estalpean; eta azkenik, askatasunaren izenean edozein astakeria baieztatzeko daukan eskubidea publikoki exijitzen duen hainbeste handiki, handinahi, profeta eta ukatzaileren sermoiak eta eskakizunak. Den-denak aprobetxategi hutsak izanez gero, botereari edo geroko hauteskunde-etekinei gogor heldutako politikariak okerrenak dira, zeinentzat ez baitago mugarik, ez eskrupulurik, ez lotsarik. Paradigma? Lehen ministro britaniarra Boris Johnson, zalantzarik gabe, Donald Trump handia gaindituz.

Barkamena, duintasuna bezala, ez da irabazten den edota ken eta jar daitezkeen txapela, ezin da erosi ezta exijitu ere baina erretratatzen gaitu. Azkenean ordainarazten digu. Bide batez, Djokovic… Aio! Go home


                                                
                                                          
 

lunes, 17 de enero de 2022

Luna primera, de agua y cristal... 🌕🌕🌕

                                                                        🌕🌕🌕

                                             

                                                                           🌕🌕🌕