2023 12 12_DEIA, NdG eta DdNN_Jokoaren arauak 💲💲💲

___________ Jokoaren arauak

Jon Rahm, Barrikako golflari bikaina, ahotan izan dugu azken egunotan. Oraingoan ez bere kirol arrakastengatik baizik eta, batzuen ustez, juxtu guztiz kontrakoagatik. Tertuliak eta sare sozialak iruzkinez betetzen dira, eliteko kirolari batek sinatutako mila zerokin kontratu bat eskandalutzat hartuz. Azken finean, Rahmek egin duena da irabazi-asmoko lehiaketa bat uztea antzeko baina askoz ‘eskuzabalagoa’ den beste batera pasatzeko: xeke asko, petrolioa eta petrodolarrak ditu Saudi Arabiak, munduko kirol-ekitaldirik eta kirolaririk nagusienak erosteko gai direnak. Beraz? Ba Quatarrek azken Munduko Futbol Txapelketarekin egin zuena saudiarabiarrek orain egin dutena da, besterik ez: bere erregimena zuritzea kirol-merkatuan petrodolarrak txertatuz. Gertatzen dana da duela hilabete batzuk Jon Rahmek esan zuen ez zuela diruz inoiz egingo, orduan gogor jotzen ari zaizkio. Eta nik neure buruari galdetzen diot, kasu honetan eta beste hainbestetan, nor ote den benetako hipokrita, ez zuela egingo esan zuenak eta egiten duen, edo horregatik eskandalizatzen garen gainerakoek. Partaide garen gizarteak ez du zintzotasun nahikorik besteren jarrerak epaitzeko, inori lezioak emateko. Eliteko kirol mundua, mozkinei eta emaitza-kontuei dagokionez, errukigabea da. Futbolean ere, hasieratik bukaeraino. Hurbilean ere bai. Ze gure klubek -batzuk besteak baino indartsuagoak, hori bai- kontratu estratosferikoen eta milioi askoko etete-klausulen liga berean jokatzen duten, geratzen direnak txaloen artean babesten dutena, alde egiterakoan txalo berberak sastakai bihurtuz. Jokoaren arauak jokoaz beraz haratago doaz: kluba bera marka bihurtu da, haren figura handiak martxan dagoen negozio baten ikurra dira eta biak, dirua biltzeko eta dibidenduak biderkatzeko primeran koipeztutako tresnak. Haien helburua? Nazioarteko Ligak eta iragarle nagusiak.

Partiduek 90’ irauten dute, luzapena- eta penaltiekin hala badagokio, onenak irabaz dezala. Merkatuak, etengabeko luzapenean, ez du inoiz galtzen. Inoiz ez.

💲 💲 💲

2023 12 05_DEIA, NdG eta DdNNav_Abendua... 🎄🎄🎄

 

_______________ Abendua

Nire lagunik maiteenetako bat ezkor amorratua da, berak zintzoki ukatu arren. Beti botila erdi hutsik edo ia-ia ikusten du; berdin dio ilaran geratzea edo beste batera aldatzea zeren eta, azkenean, motelago doan kotxe ilaran autobideko bidesarira iritsiko baita; lurrera erortzen zaion gurinezko txigortuak, ezinbestean, alderik pringosoenetik egingo du. Laburbilduz, zerbait okerragotzeko modukoa bada, egingo duela pentsatzen duen horietakoa da. Hala ere, tipo zoragarria da. Abendua iristen denean haren berezko ezkortasuna desagertzen da ze itxaropen garai gisa eta hobera aldatzeko ikusten baitu. Berarentzat zorion-parentesi moduko bat da abendua, iristeko dagoen eta liluratzen dion Gabonetako garaia. Orduan gogoratzen diot nik zorionik jatorrenak ere bere argi-itzalak dituela. Zer egin dezaket ez bazait batere gustatzen abenduaren etorrerarekin derrigorrezki Gabonak has daitezela? Ez zait gustatzen, halaber, ohiko Gabonetako argiak, gero eta neurrigabekoak gainera, gero eta lehenago piztu ditzatela; ez dut jasaten, argi-asuntoa edo beste edozein burutazio aitzikitzat hartuta, bai Alkateen bai Hirien arteko modan jarri den lehiaketa haur eta sukartsua, auskalo ze apartako sari edo podiuma lortzeko; ez zaizkit gustatzen ere Hollywoodeko tankerako desfile handiak, ez gabonetan ez urteko gainerako egunetan; ezta, halaber, hiri guztiak igualak egiarazten dituzten hostorik gabeko Gabonetako izei modernoak, koloreduen bonbilekin eginda. Ados, egia da, ezin dut disimulatu: ez zait Gabonik batere gustatzen. Baina aitortu behar dut ere, haurren zoriontasun-adierazpenari begiratzearekin soilik, ahazten zaidala, haien emozioa sentituz, haien bidez gogoratuz iritsi behar duena gero eta hurbilago dagoela kaleko argi distiratsuek hala iragartzen dutelako.

Baina egia da, era berean, nahiago izan dudala gaur Gabonetako argi- eta kolorei buruz hitz egitea eta ez 2023ko abendu honetako politika lau haizetara astintzen ari den beste trapu eta argi koloredunei buruz. Aukera eukiko da. Seguru.

Nazioarteko Euskararen Eguna... Euskara, euskara, jalgi hadi plazara! ❤️❤️💚

 

❤️❤️💚

'La chica yeyé' de mis pocos, poquísimos años, Conchita Velasco, Doña Concha Velasco... Agur! Lux Aeterna.

Es lo que tiene que la radio sea, una que está febril, tu santa compañía, hau buruko mina...

Lo acaban de comentar en el parte de las 11 h. -primera aproximación a lo atsoa que ya es una, 'el parte'😀, que acaba de fallecer en Madrid, con 84 años cumplidos y bastante delicada desde hace tiempo... ella, la chica yéyé -o sea, 'yeyé', aproximación definitiva😎 -.

Me sabe mal no traer cualquier otra referencia, tantas donde poder elegir, que estamos ante una magnífica actriz, una de las más grandes, de las que más. Pero creedme que cuanto he oído la noticia, me he visto de un salto -qué tendría yo entonces, 6 o 7 años- junto a la radio-tocadiscos del aita extasiada con los vinilos de mi hermano. Uno de los singles -al loro, 'single', aproximación de refuerzo por si quedaba alguna duda- era éste...

No tenía permiso yo para enredar sola en ese txoko de musicas ajenas pero en cuanto mi hermano se cansó de esa chica-yeyé-que-tiene-mucho-ritmo-y-que-canta-en-inglés, tuve barra libre y, de tanto pedir y pedir y pedir que me pusieran la canción, terminaron por enseñar a aquella mocosa de pelo negro y coletas que yo era, a colocar un pequeño interruptor del tocadiscos en las 45 revoluciones -que rima con aproximaciones😉- y cuidar de aguja y disco como si me fuera la vida en ello. Y vaya si lo hice, porque literalmente, lo desgasté de tanto usarlo, hay amores y amores... Eso sí, sólo por los surcos del primer tema de la cara A del disco.

Y yo que pensaba, lo recuerdo bien, que cantaba muy mal, así como si estuviera enfadada, acelerada y con ganas de terminar, sin embargo me fascinaba su peinado cardado, el jersey de cuello alto y los pantaloncitos tobilleros, vamos que quería ser como ella... una chica yeyé en toda regla. Se me pasó, cómo no, pero luego llegó Karina🤦🏻‍♀️, ésa es ya otra historia...

Menuda parrafada... debe ser cosa de la fiebre... O tal vez no... que no hay nada que me atrape más que la vuelta a ese lugar en el que todo era posible y en el que aquella enana rarita que yo era fue una niña feliz. Y durante algún tiempo, una niña yeyé con-su-pelo-alborotado-y-las-medias-de-color...

Ella, además, me caía bien. Estas cosas...

Conchita Velasco, doña Concha Velasco... AGUR! Lux Aeterna.

❤️❤️❤️

🧿🧿🧿 🎵🎵🎵

OTRAS PORTADAS

... by NICO ORDOZGOITI

😎😎😎